بىرسىگە ئاشىق بولىسەن، كۆزلىرىڭ ئۇنىڭدىن باشقىنى كۆرمەيدۇ، ئۇ سېنىڭ پۈتۈن دۇنيايىڭ بولىدۇ، ئەمما شۇنداق بىر پۇرسەتتە بىلىپ قالىسەنكى، سەن ئۇنىڭ ئۈچۈن ھېچنېمە ئەمەس... يۈرەك نەق شۇ چاغدا ئاغرىيدۇ ...
گەرچە ئادەملەرنىڭ دىلىنى كۆرۈش مۇمكىن بولمىسىمۇ لېكىن ئىش - ھەرىكەتلىرى ھەممىگە جاۋاپ بولالايدۇ ، پەيتى كەلگەندە ئۆزىنى بىر ئاشكارلايدۇ، كۆزلىرىڭگە ئىشەنمەي گاڭگىراپ قالىسەن ...
بىر كۈنى چۈشىنىدۇ، لېكىن كىچىكىدۇ، بىر چاغلاردا سېغىنىدۇ، لېكىن مەڭگۈ تاپالمايدۇ... ئىنسان نىمنىڭ قەدرىگە يەتمىسە شۇنىڭ سورىقىنى ئۆزى بىلمگەن ھالدا تارتىدۇ ...
ھامان بىر كۈنى ئىزدىمىسەڭمۇ ئولتۇرۇپ ئويلاپ قالسەن ، مېھرى باشقىچە ئىدى، ئەجەپ بىر ناچارلىق قىپتىكەنمەن دەپ ... !!