بۈگۈن تېلفۇنۇڭنى ئىلىپ ھەيران قالدىم سىنىڭ «تېشلىقمۇ؟ ياخشى تۇرۋاتامسە؟» دىگەن بۇ مۇڭلۇق ئاۋازىڭنى ئاڭلاپ شۇنچە يىللاردىن بۇيان ماڭا بەرگەن ئازارلىرىڭ پۈتۈن خاتالىقلىرىڭنى ئەستىن چىقاردىم يۈرەك سوقشىممۇ قالايمىقانلىشىشقا باشلىدى ئۆزۇمنى يۇقۇتۇپ قويدۇم ئەسلا ئويلىمىغان ئىدىم سىنى مېنى ئىزدەيدۇ تىلفۇن قىلدۇ دەپ…
قەلبىمدىكى بارلىق ئەسلىمىلەر تۈگىدى، بارلىق ئىشلارنى ئۇنۇتساملا خوشال ياشالايمەن «ئۇ» ئالدىمغا كەلسىمۇ قارماي كىتىمەن قەلبىمدە ئەمدى ئۇنىڭغا ئۇرۇن يوق دەپ كەپتىمەن بۈگۈن بىلدىمكى خاتالىشىپتىمەن سىنى ھىلىمۇ بۇرۇنقىدەكلا سۈيدىكەنمەن…… 
بىر ھازا ئويلاندىم قانداق قىلاي ساڭا كۈڭلۈمدىكنى دەيمۇ؟ كۈڭلۈمدىكى بۇ تۈگۇننى يەنلا سەن ھەل قىلىشنى ئويلىدىڭ بوغاي شۇ دەقىقىدە تىلفۇن ئېكرانىدا سىنىڭ نۇمرۇڭ« قانداق قىلاي؟ قانداق قىلاي؟» تىلفۇننىڭ سايرىشى توختاپ قالدى يۈركىم ئاغرىۋاتىدۇ… 
بىر ھازا ئىككىلنىشتىن كىيىن ساڭا تىلفۇن قايتۇردۇم سىنىڭ گەپ قىلشىڭنى كۈتمەيلا گەپنى باشلىدىم « سىنى ھىلمۇ 
سۆيمەنمىليۇنلىغان قەلىپلەر ئارسىدىن يەنىلا سىنى تاللىدىم …