ئاۋازلىق نۇسقىسى
6-7-قىسىم
♥يازما نۇسقىسى♥
كۆز يەتكۈسز قۇناقلىقتا ئىشەكنىڭ تۇياق ئىزى بىرنىڭ كەينىدىن يەنە بىرى كۆرۈنۈپ ، خېلى ئۇزاق ماڭغان بولسىمۇ ئىشەكنىڭ قارسى كۆرنەي دىمەيتتى.
چاپپاقنىڭ بېشىدىكى نورۇز بوۋاينىڭ پوسمىسدەك قىلىپ يۆگەپ قۇيۇلغان داكا ئارسىدىن تەپچىرەپ چىققان تەر تامچلىرى، ئاستا ـ ئاستا سىرغىپ چۈشۈپ چاپپاقنىڭ كۆزنى ئېيچىشتۇرۇشقا باشلىدى.
ـ خەپ جۇمۇ ما ئۆلمەيدىغان قېرىنىڭ ئىشكى سېنى تۇتۋالدىغان بولسام ئاشۇ قۇتراپ كەتكەن يېرىڭگە ، جىگدىنىڭ تىكەنلىك يېردىن تېپىپ تازا تىقىپ قوچىۋەتمەيدىغان بولسام، خەپ ! نەگىمۇ كەتكەندۇ بۇ تاپ قېرنىڭ ......
ـ ئاھ ئاھ!
تېز بۇلۇڭ تېزەك باشلاڭ!
ـ ئىشەك بىلەن بىلەن دادىسغا بولغان ئاچچىقىنى باسالمىغان چاپپاق ھە دەپ شايلىسنى چاچىرتىپ كېتىۋاتقاندا، تۇيۇقسز ئادەمنىڭ قەلبىنى، ۋاي ياق، بىر يەرلىرنى غىدىقلىغۇچى سېھىرلىك ئاۋاز ئۇنىڭ قۇلقىغا كىرىپ قالدى دە، قۇناقلىقنى بولشىچە شاراقلىتىپ كېتىۋاتقان چاپپاق قەدىمنى شاپپىدە توختىتىپ ، ئاۋازنىڭ كېلىش مەنبەسىنى ئىزدەشكە باشلىدى.
ـ ھىم، مانا مانا جېنىم،!
ـ ئاھ بۇلۇڭ ئەزمىڭىزنى ئەزمەي!
چاپپاقنىڭ يۈركى دۈپۈلدەپ سۇقۇپ، بىر يەرلىرى قىمىلداپ كەتتى.
« ئاۋۇ گەپ قىلۋاتقان ئەركىشى ئۆمەر باي ئەمەسمۇ، ۋاي ئانناڭنى بۇ يوغان قورساق ئايپاڭ كاللا تاز قېرى قۇناقىلققا كىمنى ئەكىرۋالغاندۇ» چاپپاق، ئۆزگە ئۆزى پىچىرلىغاچ داكا بىلەن ئورالغان بېشىنى كۈچەپ تاتلاپ قويدى.
ئۇ بىر دەم ئويلغانغاندىن كېيىن قەدىمنى ئاستا يۆتكەپ قوناق شاخلىرنى
ئامال بار مىدىرتىۋەتمەسلىككە تىرشىپ ئاۋاز چىققان تەرەپكە قاراپ ماڭدى.
ـ ۋاي بۇلۇڭ دەيمەن!
ـ مانا مانا، بۈگۈن نىمە بولدۇمكىن گەنجۈ بوش تۇردۇ.
ـ بۇ گەپنى ئاڭلاپ چاپپاقنىڭ ئېغىزى ئىككى چىشلىق كىۋەزدەك ئېچىلىپ ، يەنە قايتىدىن چاپپاق ئۇيۇشقا باشلىغان كۆزلىرى نۇرلىنىپ كەتتى .
ئۇ قىسىپ دەسسەپ يۈرۈپ يەنە ئازراق ماڭغاندىن كېيىن قۇناقلىق ئاخىرلىشىپ ، كۈچلۈك قۇياش نۇرى چاپپاقنىڭ كۆزىگە چۈشكەندە ئۇنىڭ قىسماق كۆزلىرى يۇملۇپ كەتتى.
بۇ ۋاقىتتا ئۆمەر باينىڭ گەنجۈسى كەلگەن بولسا كېرەك، ئالدى تەرەپتىن ھاسىرغان، ھەم شىرىن ئېڭرىغان ئاۋازلار كىلىشكە باشلىدى.
بۇ ئاۋازدىن ھەۋسى بۇقىدەك قۇتراپ تۇرغان چاپپاق ئۆزنى تۇرالماي تىتىلداپ كەتتى، ئۇ قۇناقنىڭ دالدىسدا تۇرۇپ ماراپ يۈرۈپ ئاخىرى ئۆمەر باينى كۆرۈپ بايقىلىپ قېلىشتىن ئەنسىرەپ ئاستا يەردە يېتىۋالدى.
قۇناقلىقنىڭ ئاخىرى ئىككى ئۈچ مو كۈلەمدىكى باققا تۇتشاتتى، باغنىڭ ئۇ تەرپى بولسا دەل مۇشۇ ئۆمەر باينىڭ ئۆيى بۇلۇپ، يوغان قورساق ئۆمەر باي بۈگۈن كىملەرنىڭدۇر ئايلى ياكى قىزنى ئۆزىنىڭ بېغىغا ئەكرىپ شاپاقچىلىق قىلۋاتاتتى.
يەردە يەردە يېتىپ سىنچىلاپ قاراپ كۆردىكى ، باغنىڭ بىر بۇلۇڭىغا كىچىك كارۋات ياسالغان بۇلۇپ ، ئاشۇ كارۋات ئۈستىدە ، ئاۋۇ نەپسى بالا ئۆلگۈر ئۆمەر باي يالىڭاچ ھالدا دۈم ياتقىنچە ھەركەت قىلۋاتاتتى.
بىر ئىككى بىر بىر ئىككى بىر
ـ ئۆلگۈر قۇڭالتاق، خۇتۇنى بار تۇرۇپ يەنە باشقا ئاياللارنى پۇكىنغا باسالايدىكەن، ئەمما مەنزە قىزلارنى سۆيۈپ باقتىم ئاران. بۇدا ھېلىقى خانىمچاقنى باغلاپ ئاشۇ…خەپ
چاپپاق ئىچىدە غۇدۇرغاچ يەنە قاردى، ئەمما ئارلىق سەل يىراق، ئۇنىڭ ئۈسىگە مىۋىلىك دەرەخلەرنىڭ شاخلىرى ساڭگىلاپ تۇرغاچقا، ئۆمەر باينىڭ ساڭگىلاپ تۇرغان مەيدىسنى ئارانلانلا كۆرەلىگەن ئىدى.
ـ ئانناڭنى ئاۋۇ ئايال زادى كىمدۇ، ئاۋازى جاننى ئالدىكەنغۇ كاساپەت.
چاپپاق چىداپ تۇرالماي يۈركىنى قاپتەك قىلىپ ، ئاستا ئۆمىلەپ قۇناقلىقتىن چىقتى، ۋە شەپە چىقارماسلىققا تىرشىپ ئۆمەر باي تەرەپكە يېقىنلاشتى.
ـ ھۇجۇن، ئاۋۇ پوق قورساق ئوغرىنىڭ مەيدىسى ساڭگىلاپ قورسىقىغا چۈشدىكەن، شۇ تۇرقىدا سېمىزلىكتىن بىر تاغار گۆشكىلا ئوخشايدىكەن، ئاستىدىكى ئايال ئۇنى قانداقمۇ كۆتۈرگەندۇ. تۇرغۇن بارنىڭ گۆشلىرى مۇنداقلا قارىسا سۇيى جىق كەتكەن خېمىردەك ئىرىپ كىتىپتۇ
چاپپاق شۇلارنى ئۇيلاپ ئىچىدە ئۆمەر باينى راسا زاڭلىق قىلۋاتقاندا تۇساتتىن ئۆمەر باينىڭ شەپكىسى چۈشۈپ كېتىپ ، باينىڭ بېشدىن قايتقان نۇر ھېلىم چاپپاقنىڭ كۆزىنى چاقنىتۋەتتى .
چاپپاق كۆزىنى ئۇگلاپ تۇرغاندا ئۆمەر باينىڭ ئاستىدىكى ئايال قاخشاپ كەتتى.
ـ ۋايجان ، ئىشنى باشلا باشلىماي تۈگىتۋەتتڭىزغۇ ، مەن تېخى ئەمدى ھوزۇرلىنىشقا تەييارلىق قىلۋاتقان ئىدىم.
قىز شۇنداق دېگەچ لاسسىدە بوشاپ سولاشقان ھالدا يېتىپ قالغان، ئۆمەر باينى ئىتىرشكە باشلىدى.
ـ كەچۈرۈڭ يېقىندىن بېرى كەيپىياتىم ياخشى ئەمەس شۇڭا ، مۇشۇنداق بولدى ، ئەسلى مەن بۇنداق ئەمەس ئىدىم.
ـ ھېچقىسى يوق، مىنىڭ ھەققىمنى بېرۋېتىڭ .
قىز ئىشتىننى كىيىش ئۈچۈن ئورنىدىن تۇرغان ئىدى چاپپاقنىڭ بۇرنىدىن قان ئېقىپ كەتكىلى تاسلا قالدى. شۇ تاپتا ئۇ ئۆزىنى قاتتىق تۇتۇپ تۇرۋاتاتتى، شۇ تاپتا ئۇ ئۆزىنى قۇيۋېتىپ ھىسياتنىڭ ئارقىسغا كىرىپ كېتىدىغان بولسا، ئېنىقكى ئوتتۇرغا سەكرەپ چىقىپ ئۆمەر باي دىگەن تازنىڭ پارقىراپ تۇرغان كاللىسغا بىر كالتەك سېلىپ ئۇنى ھۇشىدىن كەتكۈزۋېتىپ ، قىزنى ئاستىغا باسقان بولاتتى.
ئەمما ئۇ ئۆزىنى تۇتىۋالدى، چۈنكى ھېلىم چاپپاق ، كالامپاي سەل پالاكەت بولغىنى بىلەن دۆت ئەمەس، ئۇ ھەرقانداق ۋاقىتتا ئەقىل بىلەن ئىش قىلىشنى بىلدىغان زېرەك بالا . ھەئە ، ئۆمەر باي دىگەن كىم، ئۇ بىر ئۇچچىغا چىققان ئۇششۇق، مال ـ مۈلكىنىڭ كۆپلىكىكگە تايىنىپ خالىغانچە ئەسكىلىك قىلدىغان مۇتىھەم ئادەم، ئەگەر شۇ تاپنىڭ ئۆزىدە ئۇ ھېلىم چاپپاقنى كۆرۈپ قالدىغان بولسا بىچارە چاپپاقنىڭ تۈگەشكىنى شۇ.
چاپپاق قىزنىڭ تولغان ساغرسغا تامنىڭ تۈشكىدەك قاراپ يېتىپ ھەۋىسى بىلەن نەپسىنى تەڭ كونتىرول قىلىشقا مەجبۇرى بولدى، شۇ تاپتا دىققەت قىلماي نەپەس ئالغاندا بەكرەك ئاۋاز چىقىرۋتىدىغان بولسا يېقىن ئارلىقتا تۇرغان ئۆمەر باي بايقاپ قېلىشى مۇمكىن ئىدى.
چاپپاق كىرلىشىپ كەتكەن ياقىسنى چىشلىگىنچە يەردە پاقىدەك ياتقاندا، ئۇ ياقتىكى قىز ئىشتىنى كىيىپ بۇلۇپ ئارقىسغا ئۆرۈلدى.
ـ ۋاي ئانىمەي ، مۇقەددەسكەنغۇ بۇ!