سۆيگۈ قۇربانى ( رومان ) 111 - قىسىم

 سۈرىيە ئاپىسىنىڭ يىغلاۋاتقانلىقىنى كۆرۈپ . قولىدا ئۇنىڭ ياشلىرىنى سۈرتتى.

-ئاپا، يىغلىماڭ! مېنىڭ ھېچقانداق يېرىم ئاغرىمىدى ؟ -دىدى سۇرىيە.

-  ئاغرىسىمۇ ھېچقىسى يوق . ئاپاق قىزىم .مەن سىزگە ھەمراھ بولىمەن .بۈگۈندىن باشلاپ سىز قەيەردە بولسىڭىز ، مەن سىزگە ھەمراھ بولىمەن ،- دېدى رەنا قىزىنى مەھكەم قۇچاقلاپ تۇرۇپ . -ئاپا ، ماڭا ناخشا ئېيتىپ بېرىڭچۇ

- بولىدۇ. قايسى ناخشىنى ئاڭلىغۇڭىز بار ؟

- ئاپام قانداق ناخشا ئېيتسا مەن ياخشى كۆرىۋېرىمەن،- دېدى سۈرىيە .

 رەنا قىزنىڭ پېشانىسىگە سۆيۈپ قويۇپ ئۇنى ئەللەي ئەتكەچ باغرىم بالام دېگەن ناخشىنى ئېيتىپ بەردى . قۇربان كېلىپ ، بۇ ھالەتنى كۆرۈپ ، كۆڭلى سەل بىئارام بولغان ئىدى. بۇ ۋاقىتتا قېيىن ئاپىسى سىرتقا چىقىپ كەتكەن ئىدى . ئاپىسى قۇرباننى كۆرۈپ: 

- ھازىر ،بۇ ئەھۋالدا  پەقەت رەنالا  سۈرىيەنى ئاخىرغىچە بەرداشلىق بەرگۈزەلەيدۇ ،-دىدى ئاپىسى.

-  بىراق ، رەنا ئۇ كېسەل تۇرسا ئۇنىڭمۇ سالامەتلىك ئەھۋالى پەقەتلا ياخشى ئەمەس نەچچە كۈندىن بۇيان ئۇ ھېچنېمە يېمىدى . ئېيتىڭە؟ مەن بۇ ئۆمرۈمدە قايسى قىلغان ئىشلىرىمغا بۇنداق جازالىنىدىغاندىمەن .

- قۇربان،  قالايمىقان سۆزلىمە ؟-دىدى ئاپسى.

  قۇربان جىم بولۇپ قالغانىدى . بىرئاز ۋاقىت ئۆتكەندىن كېيىن روزىمۇ يېتىپ كەلدى . ئۇ قۇرباننىڭ ئارقىسدا تۇرۇپ بوش ئاۋازدا:

-  دېرىكتور ، مۇتەخەسسىسلەر كەلدى .

- ئەمىسە ، تېز تەكلىپ قىل !-دىدى قۇربان.  

بۇ ۋاقىتتا تۇيۇقسىز رەنا  ۋارقىرىۋەتتى .

- نېمە ئىش بولدى ؟- دەپ سورىدى قۇربان .

 -سۈرىيە ئايلىنىپ كەتتى. تېز ئۇنى ئوپېراتسىيە ئۆيىگە ئەكرەيلى دىگىنچە سۇرىيەنى ئىلىپ  ئوپېراتسىيە ئۆيگە قاراپ يۈگۈردى .

 -روزى سەن دەرھال مۇتەخەسسىسلەرنى ئوپېراتسىيە ئۆيىگە ئەكىرگىن!-دىدى قۇربان ۋارقىراپ تۇرۇپ.

-بولىدۇ،-دىدى روزى ھەمدە كىچىكتۇرمەي چىقىپ كەتتى. ئاپىسى بىلەن رەنا تىزلىكتە ئۇنىڭغا ئەگىشىپ كىردى .

- جىددىيلەشمىگىن. ئوغلۇم ئىشلارنى ئورۇنلاشتۇرۇپ قويدۇم . سۈرىيەگە ھېچ ئىش بولمايدۇ ، مەن ساڭا ۋەدە بىرەي . بىزنىڭ  مال مۈلكىمىز قۇرۇپ كېتىدىغان ئىش بولسىمۇ ئۇنى چۇقۇم داۋالاپ ساقايتىمىز ،- دېدى ئاپىسى . رەنا بۇ گەپنى ئاڭلاپ بەكلا تەسىرلەنگەنىدى . 

-كەچۈرۈڭلار بەش يىلدىن بۇيان مەن .…

-  بولدى. ھەممە ئىشلار ئۆتۈپ كەتتى. بۇ ئىشلاردا ھېچكىمنىڭ خاتالىقى يوق. بىز ھەممىمىز سۈرىيەگە ياخشى بولسۇن دەيمىز رەنا . مەيلى سىز بۇرۇن قانداق تۇرمۇشلارنى باشتىن كەچۈرۈشىڭىزدىن قەتىينەزەر سىز دېگەن بىر ئانا. سۈرىيە سىزگە موھتاج ، سىز چۇقۇم ياخشى داۋالىنىپ ئۇنىڭغا ھەمراھ بولۇشىڭىز كېرەك . چۈشەندىڭىزمۇ ؟-دىدى قىيىن ئاپىسى.

  رەنانىڭ كۆڭلى بەك يېرىم ئىدى. لېكىن ،بېشىنى لىڭشىتتى . 

-سۈرىيە ماڭا نىسبەتەن ئۇ مېنىڭ ھاياتىمغا تەڭ،- دېدى رەنا. 

-سىز ھەرگىزمۇ قورقماڭ !بۇ جەڭدە يېڭىشىڭىز كېرەك. ھازىر، ھەممە نەرسىلەر  ئۆزگەردى . سۈرىيە بەكلا قەيسەر .سىز ئۇنى مۇشۇنداق قەيسەر قىلىپ تەربىيىلىدىڭىز. دېمەك سىز بىر ئۇلۇغ ئانا. مەن بىزنىڭ ئائىلىگە ۋاكالىتەن سىزگە رەھمەت ئېيتىمەن . ئۇ كىچىك چېغىدا، مەن ئۇنى  قۇچاقلاپ كۆتۈرۈپ باقمىدىم . سىز ئۈچۈن ئەرفات ئۈچۈن ئۇ ئاخىرى دېمەي ، تۇرالمايتتى. ئەجەبا ،ئوغلۇمنىڭ كۆڭلىنى چۈشەنمەسمەنمۇ ؟ رەنا بەزى ئىشلارغا ئۆزىڭىزدىن باشقا ھېچكىم ياردەم قىلالمايدۇ سىز ماڭا ئىشىنىڭ، سىز سۈرىيەنى مۇشۇنداق قەيسەر قىلىپ تەربىيىلىدىڭىز . سىز ئۆزىڭىزدىن غالىپ كەلدىڭىز ، شۇنداققۇ ؟- دېدى قېيىن ئاپىسى .

- كەچۈرۈڭلار ، مەن بۇنداق ئويلاپ باقماپتىمەن ،-دېدى رەنا.

- مەندىن كەچۈرۈم سورىشىڭىزنىڭ ھاجىتى يوق ؟ كەچۈرۈم سورىغۇدەك ھېچقانداق ئىش يوق . ئەكسىچە ،بىزنىڭ ئائىلە سىزدىن كەچۈرۈم سورىسا توغرا بولدۇم . نەچچە يىلدىن بۇيان ئۆزىڭىز يالغۇز بۇ ئىككىيلەننى بېقىپ چوڭ قىلدىڭىز . 5يىل بۇرۇن مەن ئىككىڭلارنىڭ توي ئىشىڭلارغا مىنىڭ  كارىم بولمىدى . مەن ئويلايمەن ئىككىڭلارنىڭ نەتىجىسى چىقمايدۇ دەپ ئويلايتتىم . ئوغلۇم سىز بىلەن توي قىلدى . ئۇ سىز بىلەن توي قىلغاندىن  كېيىن ، ئوغلۇم راستىنلا ئۆزگەردى . ئۇ ئۆزىنىڭ ئۆزگەرمىگەنلىكىنى ھېس قىلالمىدى . خالاس.ھىلقى ئوت ئاپىتىدە  بىز تەپسىلىي تەكشۈرۈشنى ئويلاپ باقماپتۇق . لېكىن ، سىز قەيسەرلىكىڭىز بىلەن ئەرفاتنى ، سۈرىيەنى ئۆزىڭىزنى  ساقلاپ قالدىڭىز . دېمەك سىز بەكلا قالتىس . رەنا. سۈرىيە  چۇقۇم ياخشى بولۇپ كېتىدۇ .ماڭا ئىشىنىڭ ،قۇربانغا ئىشىنىڭ . بىزنىڭ ئائىلىنىڭ كۈچىگە ئىشىنىڭ . ئەگەر سىز بۈگۈنكى كۈندە ۋاز كەچسىڭىز ئائىلىنىمۇ ، قۇرباننىمۇ ۋەيران قىلغان بولىسىز ،- دېدى قېيىن ئاپىسى . 

رەنا ئۇنىڭ كۆزلىرىگە قاراپ نېمە دېمەكچى بولغانلىقىنى چۈشەندى . چۈنكى، قېيىن ئاپىسىمۇ بىر ئاپا .بۇ تەرەپلەرنى  ئوبدان چۈشىنەتتى . شۇڭا ، ئۇ بۇ قىيىنچىلىقنىڭ ئۈستىدىن غالىب كېلىشنى ئويلىدى. .

 رەنا بۇ ۋاقىتتا ئويلىنىۋاتاتتى. چۈنكى، ئۇ قېيىن ئاپىسىنڭ نېمە دېمەكچى بولغانلىقىنى ئېنىق چۈشەنگەن ئىدى . 5يىل بۇرۇنقى ئائىلە ئۈچۈن ياخشى كۆرگەن ئادىمى ئۈچۈن تۆلىگەن بەدەللىرى ، مانا بۈگۈنكى كۈنگە كەلگەندە بىر بىرلەپ ئۇنىڭ قىشىغا قايتىپ كىلۋاتاتتى.  شۇنىڭ بىلەن ئۇ  چوڭ بىر غەيرەتكە كېلىپ: 

- ئاپا ، مەن نېمە ئىش قىلىش كېرەكلىكىنى بىلدىم ،- دېدى . 

قېيىن ئاپىسى ئۇنىڭغا كۈلۈمسىرەپ تۇرۇپ: 

- مەن سىزگە يەيدىغان نەرسە ئېلىپ كىرەي ئازراق بىر نەرسە يەۋېلىڭ . فۇرقەت سىزگە ھەمراھ بولسۇن ،- دېدى .

- ماقۇل . ئاپا ،-دېدى رەنا كۈلۈمسىرەپ تۇرۇپ . شۇنىڭ بىلەن ئۇ فۇرقەت بىلەن بىللە ئۆزىنىڭ كېسەلخانىسىغا قايتىپ كىرىپ كەتتى . كېسەلخانا ئۆيگە كىرگەندىن كېيىن فۇرقەت رەنانىڭ چىرايىغا قاراپ:  

-ئاپا ، سىز راستتىنلا كېسەل بولۇپ قالدىڭىزمۇ سىزگە زادى نېمە بولدى ؟- دېدى فۇرقەت .

 رەنا كۈلۈپ تۇرۇپ: 

- ماڭا ھېچ ئىش بولمىدى .مەن ئازراق چارچاپ قالدىم . ئازراق  ھورۇن بولۇپ قاپتىمەن . ماڭا ئېيتىپ بەرگىن ، مۇسا سىلەرنى قانداق تەربىيلەيتتى ؟

 بۇ ۋاقىتتا ،فۇرقەت تەربىيىلىنىش جەريانىنى بىر بىرلەپ رەناغا ئېيتىپ بەرگەن ئىدى . رەنا كۈلۈمسىرەپ تۇرۇپ: 

- ھېچقىسى يوق ، مەن بەكلا ياخشى .… بىراق مومام سىزنى ئاغرىپ قالدى دەيدۇ . ئاپاڭنىڭ كېسىلى يۈرەك كېسىلى. ئاپاڭغا ئۆزىدىن باشقا ھېچكىم ياردەم قىلالمايدۇ دەيدۇ ،- دېدى فۇرقەت . رەنا ئۇنىڭ بېشىنى سىلاپ تۇرۇپ ئەرفاتنى ئويلىدى . ئۇ ئەمەلىيەتتە ئۆز ئوغلىنى بەكمۇ سېغىنغانىدى . بۇ ۋاقىتتا فۇرقەت ئاپىسىنىڭ كۆڭلىنى چۈشەنگەندەك بولۇپ:

-  ئاپا ، خاتىرجەم بولۇڭ. مەن ئاكامنى چۇقۇم قايتۇرۇپ ئەكىلىمەن ،- دېدى . بىرەر سائەت ۋاقىت ئۆتكەندىن كېيىن ، قېيىن ئاپىسى بىر قاچا تاماق كۆتۈرۈپ يېتىپ كەلدى . تاماقنىڭ پۇرىقىنى پۇراپلا رەنانىڭ كۆڭلى ئېلىشىپ كەتكەن ئىدى . لېكىن ، ئۇ قۇرباننى ئويلاپ ، ئۆزىنىڭ قىزى سۈرىيەنى ئويلاپ ، يەنىلا ئۆزىنى بېسىپ جىم تۇراتتى . شۇنىڭ بىلەن رەنا بوش ئاۋازدا: 

- ئاپا ، سىز فۇرقەتنى ئېلىپ چىقىپ كېتىڭ ، مەن ئۆزۈم يالغۇز بولسام بولاۋېرىدۇ . 

- مۇشۇنداق قىلساق بولارمۇ ؟- دېدى قېيىن ئاپىسى ئەنسىرەپ . 

رەنا بېشىنى لىڭشىتىپ تۇرۇپ: 

- ئاپا ، مەندىن خاتىرجەم بولۇڭ ؟- دېدى . 

–ئەمىسە، مەن ئىشىك تۈۋىدە سىزنى ساقلاپ تۇراي. بىرەر ئىش بولسا بىزنى چاقىرىڭ ؟-دېدى قېيىن ئاپىسى. 

-ماقۇل ، ئاپا .

 شۇنىڭ بىلەن فۇرقەت بىلەن قېيىن ئاپىسى سىرتقا  چىقىپ كەتتى . كېسەلخانا ئۆيدە رەنا ئۆزى يالغۇز قالغانىدى .ئۇ قاچىدىكى تاماقنى كۆرۈپ  كۆڭلى ئېلىشقا باشلىدى . لېكىن، ئۇ شۇنداقتىمۇ قىزى سۈرىيە ئۈچۈن يولدىشى ئۈچۈن تاماقنى ياخشى يەپ بالدۇرراق ساقىيىپ تۇرشىنى بەكمۇ ئۇمۇد قىلاتتى.  شۇنىڭ بىلەن ئۇ زورمۇزور ئۈستەل ئۈستىدىكى تاماقنى ئالدى دە بىر قوشۇقتىن ئاغزىغا سېلىشقا باشلىدى . ئۇنىڭ تەن سالامەتلىكى تاماقنى تەستە سىڭدۈرىۋاتاتتى . شۇنداق ، قىلىپ ئۇ چىدامچانلىق بىلەن ئاخىرى بىر قاچا تاماقنى يەپ بولدى . ئۇ تاماق يەپ بولغاندىن كېيىن كۆڭلى بەك ئېلىشىپ كەتتى .شۇنىڭ بىلەن  بىر ئىستاكان چاي قۇيۇپ ئىچتى. ئۇنىڭدىن كېيىن مەن ياخشى ئارام ئېلىپ ، بالدۇر ساقىيىشىم كېرەك كارىۋاتقا چىقتى- دە ئۆز ئۆزىنى ئۇخلىتىشقا باشلىدى . 

سىرتتا بولسا فۇرقەت بىلەن قېيىن ئاپىسى  پاراڭلىشىپ تۇراتتى . بىرئاز ۋاقىت ئۆتكەندىن كېيىن  ئۇلار كېسەلخانا ئۆيگە كىردى ، قارىسا رەنا ئۇخلاپ قالغانىدى . ئۇلار كېسەلخانا ئۆيگە كىرىپلا ئۇياندىن بۇيانغا مېڭىشقا باشلىدى .

- ئوغلۇم .مىدىرلىما! - دېدى قېيىن ئاپىسى . 

-بىراق ،ئاپامدا ھېچقانداق ئاۋاز يوققۇ ؟-دېدى . فۇرقەت . 

-سەن ئاپاڭغا ئىشەنگىن . ئاپاڭ بەكلا قەيسەر. ئۇ سەن ئۈچۈن ئەرفات ئۈچۈن قىزى سۈرىيە ئۈچۈن چۇقۇم بەرداشلىق بېرەلەيدۇ . سەن دېگەن ھازىر قۇربان ئائىلىسىنىڭ ئەڭ چوڭ بالىسى . شۇڭا  بەزى ئىشلاردا سەن بولمىساڭ بولمايدۇ،- دېدى مومىسى .