ئىسىل ئەخلاق[ھىكايە]

ئىسىل ئەخلاق

بۇرۇنقى زاماندا مەشھۇر بىر دانىشمەن شاگىرتلىرىغا ئەخلاق ئۈستىدە دەرس سۆزلەۋىتىپ، كوچىدا كېتىۋاتقان بىر ياش يىگىتنى كۆرسىتىپ تۇرۇپ : ئاشۇ يىگىت بۇ يۇرتنىڭ ئەڭ ئەخلاقلىق كىشىلىرىدىن بىرىدۇر دىگەن. شاگىرتلاردىن بېرى ئۇ كىشىنىڭ زادى قانداق پەزىلەتكە ئىگە ئىكەنلىكىنى بىلىش نىيىتىدە، ياش يىگىتنىڭ ئارقىسىدىن ئەگىشىپ ئۆيىگىچە بېرىپتۇ. شاگىرت ياش يىگىتنىڭ تۇرمۇش ئادىتىنى كۆزىتىپ بېقىش ئۈچۈن، ياش يىگىتكە ئۆزىنىڭ بىر مۇساپىر ئىكەنلىكىنى، تۇرار جايىنىڭ يوقلۇقىنى ئېيتىپ، ياش يىگىتنىڭ ئۆيىدە ئۈچ كۈن قونۇشقا رۇخسەت قىلىشىنى ئۆتۈنۈپتۇ، ياش يىگىت ماقۇل كۆرۈپتۇ. شاگىرت ئۈچ كۈن جەريانىدا، بۇ ياشنىڭ بىرەربىر ئالاھىدە پەزىلىتى بارلىقىنى بايقىماپتۇ.

ئاخىرىدا شاگىرت نەتىجىسىز قايتىشقا كۆڭلى ئۇنىماي، ياش يىگىتكە ئەسلى مەقسىتىنى ئېيتىپتۇ. ياش يىگىت ئۆزىدە ئالاھىدە بىر يوقلۇقىنى ئېيتىپتۇ. شاگىرت جاۋاب ئالالماستىن، رەنجىگەن ھالدا ئۆيدىن قايتىپ چېقىپتۇ، ئارقىسىدىن ياش يىگىت يۈگرەپ چېقىپ بايان قىپتۇ : - مەندە راستىنلا ئالاھىدە پەزىلەت يوق، ئەمما مەن ھەركۈنى كەچقۇرۇن ئۇخلاشتىن بۇرۇن، دىلىمنى رەنجىتكەن، ھەققىمنى يىگەن، ئۈستۈمدە غەيۋەت ۋە تۆھمەت قىلغان بارچە كىشىلەرنى چىن يۈرىكىمدىن ئەپۇ قىلىۋىتىپ، ئاندىن ئۇخلايدىغان بىر ئادىتىم بار ئىدى، بەلكىم دانىشمەننىڭ كۆزدە تۇتقىنى شۇ بىر ئاددىي ئادىتىم بولسا كېرەك ، دەپتۇ 

……..……………